Ey derde dermân isteyen yetmez mi derd dermân sana,

Ey râhat‐ı cân isteyen kurbân olandır cân sana.

Yağma edersin varlığın gider gönlünden darlığın,

Mahveyle sen ağyarlığın yâr olisar mihman sana.

Sermâye bu yolda heman teslim olur buna inan,

Sıdk ile Allâh’a dayan etmezmi gör ihsân sana.

Tevhide tapşur özünü kimseye açma râzını,

Şeyh izine tut yüzünü Şeyhin yeter bürhân sana.

Eyün kişi yol alamaz maksûdunu hergiz bulamaz,

Bekle maârif kapusun yüz göstere irfân sana.

Dünyâ ile ukbâyı ko ûlâ ile uhrâyı ko,

Var ol kuru sevdâyı ko matlab yeter Sübhân sana.

Candan talep kıl yârini ver canı bul didârını

Yok eyle kendi vârını kim var ola cânan sana.

Çürüklerin hep sağ olur zehrin kamû bal yağ olur,

Dağlar yemişli bağ olur cümle cihân bostân sana

Güçtür katı Hakk’ın yolu dergâhı hem gâyet ulu,

Sıdk ile olmazsan kulu etmez yolu asân sana.

Kulluğa bel bağlar isen şâm‐u seher ağlar isen,

Sular gibi çağlar isen tiz bulunur ummân sana.

Bülbül oluben öte gör gül gibi açıl tütegör,

Aşk oduna can atagör gülzâr olur nirân sana.

Yüzün Niyâzi eyle hâk derd ile kıl bağrını çâk,

Kalbin sarâyın eyle pâk şâyet gele Sultân sana.

Niyazi Mısri