İksir-i azamdır nutk-i ehlullah
Yek nazarda hâki kimya ederler
Hakk'ın esrarından olanlar âgâh
Velâkin sûrette ihfâ ederler.

Hakaretle bakma dervişanlara
Köhne abâ giymiş ârifanlara
'Vârisü'l enbiyâ' denmiş anlara
Mürde gönülleri ihyâ ederler

Emrahım cehdeyle kâli hâl eyle
Kâl ehli olandan infisâl eyle
Erenleri bul da imtisal eyle
Seni de vâsıl-ı Mevlâ ederler.

Erzurumlu Emrah

Mürşid-i kâmile eylersen hizmet
Riyadan kurtulur alırsın himmet
Kendini bilmezle eyleme ülfet
Arif ol mekteb-i irfane yürü

Ehlullah yoludur râh-ı tarikat
Erişir maksuda edenler hizmet
Ey kardeş var ise sende bir niyet
Mert olup bu yolda merdane yürü

Erer marifetle dillerin sâfî
Eğer saf dil isen bu sözler kâfi
Dinle sen beyhude eyleme lafı
Hemen var gayret-i imane yürü

Tarik-i Halvetî’den al haberi sen
Şeytana yüz verme huzur ararsan
Nefsinle cenk eyle eğer er isen
İki alem içre mestane yürü

Dinle bu kıssadan hisse al bari
Takmadan boynuna İblis yuları
Bîçare taşradan eyleme zâri
Durma gel şu bezm-i canane yürü

Deryay-ı ulûmun bulunmaz dibi
Böyle buyurmuştur Sultan-ı Nebi
Sîretin pak ise suretin gibi
Ol zaman tevhid-i devrane yürü

Emrahî her kâra eylemez heves
Eğer arif isen söyle bir nefes
Muhabbet riştesin masivadan kes
Var kendi halinde mestane yürü

ERZURUMLU EMRAH (Ö. 1860 [?])

Bugün Ben Bir Güzel Gördüm

Bugün ben bir güzel gördüm

Bakar cennet sarayından

Kamaştı gözümün nuru

Onun hüsn-ü cemalinden

Salındı bahçeya girdi

Çiçekler selama durdu

Mor menekşe boyun eğdi

Gül kızardı hicabından

Bahçenin kapısın açtım

Sandım ki cennete düştüm

Sevdim coştum helallaştım

Buse aldım yanağından

Bahçenin kapısı daldır

Dalında öten bülbüldür

Emrah da bir edna kuldur

Bağışla geç günahından

Erzurumlu emrah