Gönüldendir şikayet kimseden feryadımız yoktur
Ateş kesilir geçse saba gülşenimizden
O mahiler ki derya içredir deryayı bilmezler
Bir ah etsem bu dünyayı viran ederim ben
Göz gördü gönül sevdi seni ey yüzü mahım
Kurbanın olam var mı benim bunda günahım
O gül endam bir al şalan bürünsün yürüsün
Neler çeker bu gönül derdim şikayet olur
Ben aşıkım sözüm de benim aşkaanedir
Ne yanar kimse bana ateş dilden özge
Ne açar kimse kapım bad-ı sabadan gayrı

Yenişehirli Avni

Üstâd-ı sühan hazret-i Hakkı Beyefendi

Kim zâtı vücûd-ı hünere rûh-ı revândır

Ol mahşer-i envâ’-ı fezâ’il ki vücûdu

Bâdî-i mübâhât-ı edibân-ı zamândır

Bir misilini ibrâz edemez bezm-i cihânda

Tedbîr-i felek kim devrân ber-devrândır

Yok kuvvet-i ma’nâda o Îsî-deme hemtâ

Var ise yine Nef’î-i şemşîr-zebândır

İ’câzını Allah bir inkâr edemezler

Ol tâ’ife kim münkir-i Rabb-i dü cihandır

Şâkirdiyiz ol mürşid-i âğâh-ı kemâlin

Da’vâtı bize vâcibe-i rûz-ı şebândır

Yenişehirli Avni

Cehlimi bilmeyecek mertebe câhil değilim
Bilirim rütbe-i noksânımı kâmil değilim

Terk-i esbâb- salâh ettiğime ta’n etme
Bendeyim kesb-i salâh etmeye kabil değilim

Öyle bîdâr-ı gamım ki elem-i hasretten
Ser-be-hâb-ı ecel olsam dahi gafil değilim

Alimallah garazım bir yola hak olmaktır
Âlemin devlet ü ikbâline mâil değilim

Bilirim ilmini tahsîl-i merâmın ammâ
Avnîyâ sevmediğim ilm ile âmil değilim

Yenişehirli Avni

Hırâman ol ki nahli Tur reftar etti sansunlar

Yine mihri tecelli arzı dîdar etti sansunlar

Cemâlin seyreden ehli tenâsüh Mısrı hüsn içre

Zuhûrı Yusûf’u Allah tekrar etti sansunlar

O gûna zâhir ol kim şahidi halvetgehi lâhut

Cemâlin sûreti insanda izhâr etti sansunlar

Kıyametler koparsun tal’atın ey mihri istiğnâ

Kaza şemsi sabahü’l-haşri bîdar etti sansunlar

Tekellüm etsün ey Avnî o ma’şukı Mesîha dem

Görenler ruhı kudsî meyli güftâr etti sansunlar

Yenişehirli Avni

Yâre fâş et râzını ammâ zebânun duymasun
Güft ü gû-yı vuslatı rûh-ı revânın duymasun

Şöyle bî-huş ol kemâl-i mesti-i vuslatla kim
Yar âğuşunda yatsın cism ü cânın duymasın

Öyle mest ol yâd-ı yâr ile dem-i âhirde kim
Darb-ı tîg-i merk-i cism-i nâ-tüvânın duymasun

Küşte-i ışk ol velâkin öyle bî-ruh olma kim
Zevk-i pâ-bûs-ı nigârı üstühânın duymasun

Reng ü bûdan telh ü şîrinden olum âsûde-his
Avniyâ bir bâde nûş et kim dehânın duymasun

Yenişehirli Avni

Bârgâh-ı âsuman mı kubbe-i hadrâ mıdır
Yâ fezâ-yı lâmekânda çetr-i ev-ednâ mıdır

Şeş cihetden rûz u şeb Kerrûbiyan eyler tavâf
Mescid-i Aksâ mıdır yâ Kâbe-i Ulyâ mıdır

Sâhasında rûşenâ kandîller mi berk uran
Yâ nücûm-ı âsumân-ı âlem-i mânâ mıdır

Gülşen-i vahdet mi etrâfında yâ huld-i berîn
Anda her bir nahl-i rûh-efzûn bir Tûbâ mıdır

Türbet-i vâlâsı üzre sebzgûn pûşîdesi
Kâbe-i ulyâya konmuş perde-i hadrâ mıdır

Ferş-i dergâhı be-kavl-i Nef’î-i Mûciz-beyân
Arşdan a’lâ değilse çarhdan ednâ mıdır

Beyt-i Ma’mûr-ı felek denmek dahi ta’zîm için
Şânına nisbetle bir tarif-i kadr-efzâ mıdır

Revzeninden berk uran nûr-ı delâleddîn midir
Yâ tecellî-i cemâl-i Hazret-i Mevlâ mıdır

Başka bir âlem mi peydâ eylemiş sun’-ı ezel
Yâ muallâ hâbgâh-ı Hazret-i Mollâ mıdır

Hazret-i Mollâ mıdır bu dergâh-i ulyâda yâ
Çârtâk-ı âsumânda Hazret-i Îsâ mıdır

Yâ velliyallah o sermestem ki idrâk etmezem
Evc-i gerdûn mu hazîz-i 335üre-i sulfa mıdır

Başına çalsın felek hargâh-ı izz ü rif’ati
Sikke-pûşânın gedâ-yı sâye-i dünyâ mıdır

Yenişehirli Avni