Uyan Ey Gözlerim 


Uyan ey gözlerim gafletten uyan
Uyan uykusu çok gözlerim, uyan!
Azrail’in kasdı canadır inan
Uyan ey gözlerim gafletten uyan
Uyan uykusu çok gözlerim, uyan!

Seherde uyanırlar cümle kuşlar
Dillü dillerince tesbihe başlar
Tevhid eyler dağlar taşlar ağaçlar
Uyan ey gözlerim gafletten uyan
Uyan uykusu çok gözlerim, uyan!

Semâvâtın kapıların açarlar
Müminlere rahmet suyun saçarlar
Seherde kalkana hülle biçerler
Uyan ey gözlerim gafletten uyan
Uyan uykusu çok gözlerim, uyan!

Bu dünya fanidir sakın aldanma
Mağrur olup tâc u tahta dayanma
Yedi iklim benim diye güvenme
Uyan ey gözlerim gafletten uyan
Uyan uykusu çok gözlerim, uyan!

Benim, Murad kulun, suçumu affet
Suçum bağışlayıp günahım ref’et
Rasul’ün sancağı dibinde haşret
Uyan ey gözlerim gafletten uyan
Uyan uykusu çok gözlerim, uyan!

Murâdî (Sultan III. Murad Han) (d. 1546 / v. 1595) 

Bugün âşıklarun esrârına âgâh olan gelsün 
Bu meydân-ı mahabbetde fenâ fillâh olan gelsün

İki dünyâyı terk iden bu yola baş açık giden 
İşi dildâr şevkinden dem-â-dem âh olan gelsün

Bu aşkun remzini fehm eyleyimez değme bir âkil 
Bunu anlamağa derd ehline hem-râh olan gelsün

Sana me'vâ yiter me'vâ yüri ta'n eyleye zâhid 
Bize iki cihânda dâmeni kütâh olan gelsün

Bu râza ey Murâdî her kimesne olımaz mahrem
Bu aşkun mülkine ey ser-be-ser şâh olan gelsün

Muradi