Öldürmen Beni

Erenler zehir getirin 
Balınan öldürmen beni. 
Bağrıma diken batırın 
Gülünen öldürmen beni. 

Hiçlik aleminde mestim 
Varlık sevdasını kestim 
Yokluk benim eski dostum 
Malınan öldürmen beni. 

Yar diyerek yana yana 
Can teslim ettik cânâna 
En yakınım kıysın bana 
Elinen öldürmen beni. 

Bir aşktır düştü özüme 
Yanarım kendi közüme 
Leylâ görünüp gözüme 
Çölünen öldürmen beni. 

Duygular dönüştü söze 
Yanık seda işler öze 
Dertli dertli vurup saza 
Telinen öldürmen beni. 

Hüdaî'yim daldım gama 
Saldı beni demden deme 
Asın kesin yüzün amma 
Dilinen öldürmen beni. 

Aşık Hüdai

Gönül çalamazsan aşkın sazını 
Ne perdeye dokun ne teli incit 
Eğer çekemezsen gülün nazını 
Ne dikene dokun ne gülü incit 

Bülbülü dinle ki gelesin coşa 
Karganın namesi gider mi hoşa 
Meyvesiz ağacı sallama boşa 
Ne yaprağını dök ne dalı incit 

Bekle dost kapısın sadık dost isen 
Gönüller tamir et ehli dil isen 
Sevda sahrasında Mecnun değilsen 
Ne Leyla'yı çağır ne çölü incit 

Rızaya razı ol hakka kailsen 
Ara bul mürşidi müşkülde isen 
Hakikat şehrine yolcu değilsen 
Ne yolcuyu eğle ne yolu incit 

Gel haktan ayrılma hakkı seversen 
Nefsini ıslah et er oğlu ersen 
Hüdai incinir inciden versen 
Ne kimseden incin ne eli incit

Aşık Hüdai

Faydası olmayan bahardan yazdan 
Yüce dağbaşının kışı makbuldür 
Cahilin ettiği sohbetten sözden 
Alimin hayali düşü makbuldür 

Lokma yeme muhannetin elinden 
Kurtulaman sonra acı dilinden 
Namertlerin kaymağından balından 
Merdin kuru yavan aşı makbuldür 

Hüdai konuşur bir ince dilden 
Hal ehli olmayan bilir mi halden 
Bilgisiz görgüsüz duygusuz kuldan 
Ölülerin mezar taşı makbuldür

Aşık Hüdai

Bu aşkın sırrına ereyim dersen
Önce bir ermişe sor da öyle gel
Hakkın cemalini göreyim dersen
Evvela sen seni gör de öyle gel

Hakikat ilminin sabırdır başı
Şah olsa da benlik gütmez er kişi
Sen kendi nefsinle eyle savaşı
Sadık ol sözünde dur da öyle gel

Hüdai emeğin gitmesin zaya
Bozulan süt artık tutmuyor maya
Bu aşkın yoluna gidilmez yaya
Aşk atına binip sür de öyle gel

Aşık Hüdai

Aşık olmak bir alemdir 
Tatmayanlar anlamaz ki 
Her sözü bir mücevherdir 
Tartmayanlar anlamaz ki 

Kim ki haktan olsa cüda 
İbadetten almaz gıda 
Bu yolda başını feda 
Etmeyenler anlamaz ki 

Sil gönlünün kem pasını 
Gütme benlik davasını 
Daim hasretlik yasını 
Tutmayanlar anlamaz ki 

Hüdai'yim kalksın perde 
Aşk ateşi yanar serde 
Eyüp gibi dertten derde 
Batmayanlar anlamaz ki

Aşık Hüdai