Serâser kâinâtın cânı sensin Yâ Resûlallah

Yine bu cânların cânânı sensin Yâ Resûlallah

 

Nigâh-ı iltifâtından olur dil mürdeler zinde
Bu haste dillerin lokmânı sensin Ya Resulallah

Güzellikte nazîrin yok bütün âlem sana âşık
Melâhat mülkünün sultânı sensin Yâ Resûlallah

Mürüvvet kıl kerem kânı beni şâyân-ı ihsân et
Dü âlemde mürevvet kânı sensin Yâ Resûlallah

Günâhkârım huzûrunda beni afveyle sultânım
Kulun Hazmî diler senden şefâat Yâ Resûlallah

Hazmi Efendi

Hakîkat câmesin sanma cihânda her beden giydi
Libâs-ı müsteârı râh-ı Hakk'dan geçen giydi

Libâs-ı aşkı her ki sağa sola meyleden giymez
Anı ancak tarîk-i müstakîm üzre giden giydi

Abâ-yı Mustafâ'yı hiç kimse giymedi amma
Reh-i aşkında terk-i cân eden Veys-el Karan giydi

Açan cân gözlerin amma gül-i pîrâhen-i Yûsuf 
Anı ol pîr-i Ken'ân sâhibü'l beytü'l hazen giydi

Cihân-kıymet olan âl-i abâ tâcın nice yıllar 
Boyun büküp erenler meclisinde diz çöken giydi

Soyun kesret libâsından eriş "el fakru fahrî"ye 
Bu fahr-i pür-safâyı câm-ı vahdetden içen giydi

Riyâ-pûşân ne mümkündür aşk u sevdâ kisvesin giymek 
Harâbât kûşesine dost deyû postun seren giydi 

Tarîk-i aşk içinde hırka-yı tecrîdi ey HAZMÎ
Cenâb-i Pîr Hüsâmeddîn Uşşâkî Hasan giydi 

Hazmi Efendi

Bu âlem buldu nûrunla bidâyet yâ Resûlallah

Yine sende bulur âlem nihâyet yâ Resûlallah

Sana tâzîm için gönderdi "Cibrîl-i Emîn"i Hâk

Seni dergâhına Hakk etdi dâ'vet yâ Resûlallah

Şeb-i mi'râc husûsî bir tecellîdir sana yoksa

Bütün ânın senin mi'râc-ı izzet yâ Resûlallah

Seni gören görür Hakk'ı ki sen mir'ât-ı Rahmân'sın

Cemâl-i zâtını görmek ne devlet yâ Resûlallah

Senin hâk-i ıtır-nâkin tefâhür eyler eflâke

Harem-i hazretindir arz-ı cennet yâ Resûlallah

Günahkârım huzûrunda beni afveyle sultânım

Ki sensin âleme hüccet-i Rahmân yâ Resûlallah

Der-i devlet-meâbında boyun bükmüş niyâz eyler

Kulun Hazmî diler senden şefâ'at yâ Resûlallah

 

Hazmi Efendi

Gönül şem'-i rûh-i yâre yanar pervânedir şimdi

Firâk ile akan gözyaşlarım dürdânedir şimdi

Nigâh-ı iltifât-ı yâr ile âbâd iken gönlüm

Bu kâşâne sitem tâşı ile vîrânedir şimdi

Dil-i dânâmız evvelce Felâtunu beğenmezken

Bir âhû gözlünün aşkıyla dîvânedir şimdi

İçince câm-ı aşkı gözlerinden zühdü terkettik

Melâmî meşreb olduk tavrımız rindânedir şimdi

Füsûn-ı çeşm-i mestinden halâsım çâresin sordum

Dedi çâren yine bu dîde-yi mestânedir şimdi

Kebûterler değildir lâne tutmuş vech-i cânânda

Şerâb-ı aşk ile memlû birer peymânedir şimdi

Gönül bir leylânın aşkıyla mecnûna dönmüştü

O kıssa vâr ise ancak birer efsânedir şimdi

Safâ-yı hâtıra ettik vedâ'ı hecr-i yâr ile

O zevk-âver ferâgat kûşemiz gamhânedir şimdi

Şerâb-ı aşk-ı lâ'l-i nâb-ı canândan içip Hazmî

Düşe kalka yine azmi der-i canânedir şimdi

 

Hazmi Efendi