Rabbim yâdı ulu yâddır, söyler olsam 
Ballar gibi tatlı olur dilim benim 
Kendim fakir, ikrar ettim, oldum hakir 
Kanat çırpar uçar kuş gibi gönlüm benim 

Türlü aşım, türlü işim, dertli başım 
Eridi canım, gitti aklım, aktı yaşım
Günah ile tamamen doldu içim dışım
Niyazsızım açıversin yolumu benim

Gözüm düştü, gönlüm uçtu, Arş’a aştı
Ömrüm geçti, nefsim kaçtı, bahrım taştı
Kervan göçtü, menzil aştı, yorgun düştü
Sır ulaştı, nasıl olacak halim benim

Sûret burada, sîret orada, kudretinde
Uzun gecede, parlak günde, gönlüm orada
Geçen gecede, olup bende, hepsi nerede
Sorsa orada, günahkârdır dilim benim

İçtim şarap, oldum harap, aslım türap
Görmeye geldim, yaş dolu gözüm, gönlüm serap
Hak’tan hitap gelse, kullar görmez azap
Pınar gibi akar gözden yaşım benim

Düşüm uzar, Burak tozar, gitse pazar
Dünya pazar, içine girip kullar azar
Başım bîzar, yaşım sızar, kanım tozar
Adım Ahmed, Türkistan’dır ilim benim

HÂCE AHMED YESEVÎ K.S. (12. YÜZYIL)

Aşkın deli etti beni cümle âlem bildi beni
Kaygım sensin gece gündüz bana yalnız sen gereksin

Ne hoş mânâ Yüce Allah sen yarattın cismi canı
Kulluk edem gece gündüz bana yalnız sen gereksin

Gözüm açtım seni gördüm bütün gönlü sana verdim
Akrabamı terk eyledim bana yalnız sen gereksin

Söylesem ben dilimdesin gözlesem ben gözümdesin
Gönlümde hem canımdasın bana yalnız sen gereksin

Feda olsun sana canım döker olsan benim kanım
Ben kulunum sen sultanım bana yalnız sen gereksin

Gafillere dünya gerek âkillere ahret gerek
Vaizlere minber gerek bana yalnız sen gereksin

Âlem bütün cennet olsa tüm huriler karşılasa
Allah bana nasip kılsan bana yalnız sen gereksin

Cennete girip dolaşam ne huriye nazar kılam
Onu bunu ben ne yapam bana yalnız sen gereksin

Hâce Ahmed benim adım gece gündüz yanar odum
İki cihanda umudum bana yalnız sen gereksin

Hâce Ahmed Yesevî k.s. (1093-1166)