Yâ sâhibe'l-cemâli ve yâ seyyide'l-beşer

Min vechike'l-münîri lekad nüvvira'l-kamer

Lâ yumkinu's-senâu kemâ kâne hakkuke 

Ba'd ez Hudâ büzürg tûi kıssa muhtasar 

Sâdî-i Şirâzî

 

Ey güzeller güzeli ey insanlığın efendisi

Ayın nûru senin nûr saçan yüzündendir ne şüphe
Seni sana lâyık medhetmek mümkün değil
Lafın kısası : Allah'dan sonra sensin en yüce

 

Yâr Odur ki sabreder 
Yarin cefasına
ve terk eder rızasını 
Onun rızasına

Gerçek aşık olana 
Kılıç  çalsalar bile,
Aramaz yârda hata ; 
bakar hatasına

Duymuşum; 
sevenler çöle düşermiş
Dayanamadıklarından
Yârin eziyetine, halkın kınamasına .
Bense dostun semtine
Eğer çıkmasa bir yol
Girmem !

ve bu baş düşmüyorsa 
ayaklarına Yârin 
Vermem !

Sâdi-i Şirâzi

Ey murğ-i seher zi-pervâne biyâmuz

K’ân sûhterâ can şüd ü âvâz neyâmed

 

Ey seher kuşu! Aşkı pervâneden (kelebek) öğren.

Zira o yanmışın canı gitti de sesi çıkmadı.

 

Sâdî Şirâzî