Sâbit yeryüzü, sâbit
Göklerse, gök kubbe…
Sensin ey yüce Hâlık!
Hükmeden her sebebe…

Deniz karayı boğmaz
Kara, yutmaz denizi
Fırtınalar içinde
Koruyan Sensin bizi!

Sensin, Sensin ey Rahim
Kula sultanlık veren…
Ve nur saçan Kur’an’ı
Muhammed’e gönderen

Duvarlar parçalansın,
Kalksın siyah perdeler!..
Gel Kur’an! Yetiş bize
Ruhumuza ışık ver!

Alexandr Sergejeviç Puşkin*