Hiç kimse çekebilmez
Güçtür feleğin yayı
Derdine gönül verme
Bir gün götürür vayı

 

Oynayı gelir aldar
Çünkü eli çabuktur
Bir bunculayın fitne
Kande bulur arayı

 

Bir fani vefasızdır
Kavline inanma hiç
Gah bayı eder yoksul
Gah yoksul eder bayı

 

Hayran kamu alimler
Bu mani’nin alında
Kaf’tan kaf’a hükmeder
Bilmez bu muammayı

 

Vahittir o vahdette
Kesrette kani tefrik
Hızr ermedi bu sırra
Bildirmedi Musa’yı

 

Miskin Hacı Bayram sen
Dünyaya gönül verme
Bir ulu imarettir
Alma başa sevdayı

Hacı Bayram Veli

 

Benim maksûdum âlemde
Değildir lâkin illâ hû
Bu benim derdime dermân
Değildir lâkin illâ hû

Onun nakş-ı hayâlinden
Cihân bir zerre olmuştur
Nazar etsen o zerreden
Görünmez lâkin illâ hû

Değildir hûrî vü gılman
Ne cennet köşkü ne Rıdvân
Bu benim gönlüme sultan
Değildir lâkin illâ hû

A Bayrâmî eğer idrâk
Edersen bu âlemde
Bu sırrın sırrına kimse
Erişmez lâkin illâ hû

Hacı Bayram Veli

Çalabım bir şar yaratmış
İki cihan arasında
Bakıcak didâr görünür
Ol şehrin kenâresinde

Nâgehân bir şârâ vardım
Ol şârı yapılır gördüm
Ben dahi bile yapıldım
Taş u toprak arasında

Şakirtleri taş yonarlar
Yonup üstâda sunarlar
Çalab'ın ismin anarlar
Ol taşın her  pâresinde

O şârdan oklar atılır
İnip canlara batılır
Ârifler sözü satılır
Ol şarın bazâresinde

Ol şâr dediğin gönüldür
Ne delidir ne usludur
Âşıklar kanı sebildir
Ol şârın kenâresinde

Bu sözü ârifler anlar
Cahiller bilmeyip tanlar
Hacı Bayram kendi banlar
Ol şârın minâresinde

Hacı Bayram Veli

Noldu bu gönlüm noldu bu gönlüm
Derd ü gam ile doldu bu gönlüm
Yandı bu gönlüm yandı bu gönlüm
Yanmada derman buldu bu gönlüm

Yan ey gönül yan yan ey gönül yan
Yanmada oldu derdine derman
Pervâne gibi pervâne gibi
Şem'ine aşkın yandı bu gönlüm

Gerçi ki yandı gerçeğe yandı
Rengine aşkın cümle boyandı
Kendinde buldu kendinde buldu
Matlûbunu hoş buldu bu gönlüm

Sevâd-ı â'zâm sevâd-ı âzâm
Belki oluptur arş-ı muazzâm
Mesken-i cânân meskeni cânân
Olsa aceb mi şimdi bu gönlüm

Seyr-i Billâh'tır seyr-i Billâh'tır
Fenâfillah'tır fenâfillah'tır
Âyinesinde âyinesinde
Gerd-i Sivâ'yı buldu bu gönlüm

Baynram'ım imdi bayramım imdi
Bayram ederler yâr ile şimdi
Hamd u senâlar hamd u senâlar
Yâr ile bayram kıldı bu gönlüm

Hacı Bayram Veli

Sen Seni Bil

Bilmek istersen seni, 
can içre ara canı,
Geç canından bul anı, 
sen seni bil sen seni.

Görünen sıfatındır, 
anı gören zatındır,
Gayrı ne hacetindir, 
sen seni bil sen seni.

Kim bildi ef’alini, 
ol bildi sıfatını,
Anda buldu zatını, 
sen seni bil sen seni.

Kim ki hayrete daldı, 
nura müstağrak oldu,
Tevhidi zatı buldu, 
sen seni bil sen seni.

Bayram özünü bildi, 
bileni onda buldu,
Bulan ol kendi oldu, 
sen seni bil sen seni.

Hacı Bayram Veli