Yeter mâmure oldun, bir zaman virane ol, gönlüm!
Hudâ’ya âşina ol, gayrıdan bîgane ol, gönlüm!

Bulanlar genc-i maksudu bulurlar künc-ü viranda,
Harabâbad-ı aşk ol, vâsıl-ı canane ol, gönlüm!

Muhabbet badesiyle mest-i lâyakil olup daim
Cünun-u aşk-ı Mevlâ ile hem divane ol, gönlüm!

Mey-i cezbeyle zahm-ı hane-i aşk u muhabbet ol,
Şarab-ı feyz ile âşıklara peymane ol, gönlüm!

Çıkar kârını başa, himmet et, bu nat’-ı âlemde,
Piyade kalma, gezme serseri, ferzane ol, gönlüm!

Yıkıldıkta yaparlar haneyi çün kim budur âdet,
Bu Nazmî gibi sen de yıkılıp virane ol, gönlüm!

Nazmi