GAZEL

Mahabbet Şâhınun bir bende-i fermânıyız cânâ

Gedâ-yı  kûy-ı aşkız âlemûn sultânıyız cânâ

(Sevgi sultanının fermanlı kölesiyiz ey sevgili!

Aşk yurdunun dilencisi;âlemin de şâhıyız ey sevgili!)

  

Ruhun anup nola kûyunda feryâd u figân etsek

Fenâ gülzârınun bir bülbül-i nâlânıyız cânâ

(Yanağını hatırlayıp mahallede feryad-ü figan etsek ne çıkar;

biz yokluk gülistanının inleyen bülbülüyüz ey sevgili!)

  

Ademden gelmeden bezm-i vücûda bâde ol demden

Lebün esrârınun biz vâlih ü hayrânıyız cânâ

(Kadeh (içki)henüz yokluk yurdundan varlık bulup meydana gelmemişti ki biz senin dudağının esrarıyla kendimizden geçip mest olmuştuk(ve hâla o sarhoşluk üzereyiz ) ey sevgili !)

  

Nice demden mukîm-İ vâdı-i derd ü gam u aşkız

Ser –i kûy-ı vefânun sanma kim mihmânıyuz cânâ

(Nice zamandır aşk,gam ve dert vadilerinde konaklamadayız;

sanma ki ey sevgili ,vefa yurdunun başköşesinde ağırlanıyoruz!..)

  

Selîmî –veş lebün vasfın edip şîrîn kelâm ile

Zamânın  himmetünle hüsrev-i devrânıyuz cânâ

(Selîmî  gibi dudağının özelliklerini tatlı tatlı anlattığımız için senin sayende çağın Hüsrev’i konumuna yükseldik ey sevgili!..)

Yavuz Sultan Selim