Ha dimeden hayrân olur
Bir dem gelür şâdî olur
Bir dem gelür giryân olur
Bir dem cehâletde kalur
Hiç nesneyi bilmez olur
Bir dem dalar hikmetlere
Câlinus u Lokmân olur
Bir dem gelür söyleyemez
Bir sözi şerh eyleyemez
Bir dem dilünden dür döker
Derdlilere dermân olur
Bir dem çıkar Arş üstüne
Bir dem iner tahtesserâ
Bir dem sanasun katredür
Bir dem taşar ummân olur
Bir dem gelür olmuş gedâ
Yalın tene giymiş abâ
Bir dem ganî himmet ile
Fağfur u hem hâkan olur
Bir dem gelür âsî olur
Hak zikrini yavi kılar
Bir dem gelür kim yoldaşı
Hem zühd ü hem imân olur
Bir dem günâhın fikr ider
Tostoğrı tamuya gider
Bir dem görir Hak rahmetin
Uçmaklara Rıdvân olur
Bir dem sanasın zerredür
Hiç bilmeyesin kim nedür
Bir dem Çalab ışkı ile
Güneş gibi tâbân olur
Bir dem girer mescidlere
Yüzin sürer anda yire
Bir dem varur deyre girer
İncil okur rühbân olur
Bir dem gelür Mûsî olur
Yüz bin münâcatlar kılur
Bir dem girer kibr evine
Fir'avn ile Hâmân olur
Bir dem gelür İsî olur
Ölmüşlere diri kılur
Bir dem gelür gümrahleyin
Yolunda sergedân olur
Bir dem div ü bir dem peri
Vîrâneler olmuş yeri
Bir dem uçar Belkıs'leyin
Taht ıssı Sülaymân olur
Bir dem geyikdür mişede
Bir dem balıkdürür suda
Bir dem gelür arslan gibi
Âlemlere sultan olur
Didüm gönül bu ne işe
Düşdün bu bitmez teşvişe
İder beni suçlamanız
Bu iş bana Hak'dan olur
Anda ki Hak düzdi işi
Görmüş idüm ben bu düşi
Anda iyân olan hüküm
Bunda kaçan pinhân olur
Nice biline bu gönül
Kim pâdişahlar ana kul
Âlemlere boy virmeyen
Işk işine fermân olur
Bir dem döner Cebrâil'e
Rahmet saçar her mahfile
Bir dem döner İblis'leyin
Bu hak ile düşmân olur
Bir dem Cüneyd ü Şiblî'dür
Hem Beyazid ü Kerhî'dür
Bir dem gelür Mansur'leyin
Boğazına organ olur
Âşık bu gönül hâline
İremedün ahvâline
Bu ma'niye ol ire kim
Akıl ana kurbân olur
İbrahim Tennuri
