Şem'e düşen pervâneler 
Gelsin bir hoşça yanalım 
Aşka düşen divâneler 
Gelsin bir hoşça yanalım 

Yanmaktır bizim kârımız 
Harcedelim hep varımız 
Pervâneler yâranımız 
Gelsin bir hoşça yanalım 

Varım söylen şol bülbüle 
Neden âşık olmuş güle 
Ermek istersen ol Kül'e 
Gelsin bir hoşça yanalım 

Bülbül yuvan yıkıldı mı 
Yavrun yere döküldü mü 
Ölüm sana dokundu mu 
Gelsin bir hoşça yanalım 

Nesimî döğünsün taşlar 
Akıtalım gözden yaşlar 
Hak tariktir hey kardaşlar
 Gelsin bir hoşça yanalım

Kul Nesimi

Ey özünden bihaber, gel Hakk’ı tanı, sendedir,
Gel vücûdun şehrine seyr et, gör ânı sendedir.

Kandadır deyü ne sergerdan gezirsen zan ilen,
Gezmegil her menzili çün cân mekânı sendedir.

Ben ne veçh ilen diyem Hakkı ki, senden ayrıdır,
Çün gözümle görmüşem, Hakk’ın nizâmı sendedir.

Bülbül-i kudsî isen, ayrı gülüstan gözleme,
Seyre çık, rûh’ul-emînin gülistanı sendedir.

Yeddi mushafdır yüzün, işte kırratlen tamam,
Âlim ol ol sebadan, çün sebagâni sendedir.

Suret ü nutkun kelâm-i lâyezeli tâ ebed,
Halka tefsir eyle çün, şerh ü beyânı sendedir.

Ey Nesîmî, menti kut-teyrin beyânın eyle kim,
Bileler sîmurg-i qâfın âşiyânı sendedir.

Nesimî

gel gönül hüsn-ü halini bir bilir yarene sor

bab-ı aşkın miftahını bir sahib irfana sor

her tabib aşka yar olmaz ondan sorma ilacı

suret hal derler masaldır hikmet-i Lokmana sor

çekmeyen gafil ne bilsin nar-ı aşkın kıymetin

çekmeye takat mı kaldı ben bu aşkın zahmetin

gel sineme kıl temaşa sinemde bağ-ı zeytin

bağ-ı hüsnün güllerini sümbül ü reyhana sor

bir kalender meşrebiyem eynimde şal-ı aba

ben bu aşkın abdalıyam nur-u sırr-ı merhaba

zülf-ü canana dokunma lütfeyle bad-ı saba

sineyi ab-u hayatı mürşid-i merdana sor

der ki aşık gam yemezem gün bugün ferdalara

geç geçende dem bu demdir düşme boş sevdalara

Nesimi'yem ibret olsun aşık-ı rüsvalara

görenlerden ayrı düştüm durağı devrana sor

Nesimi

yüzün gördüm dedim elhamdülillahboyun gördüm okudum kulhüvallahmüselsel zülfünü gördüm muanbermukavves kaşların nasrunminallahcemâlin görmüşüm ayrılmağım yokeğer inanmazsan vallâhibillahfirakcı gözlerin yağmalarından
yine dönüp dedim estağfirullahdudağın şerbeti ayn-i şifâdırsekahum rabbuhum min rahmetillahbenim gönlüm sana hayrân olupdurne kim cebbar kılır el hükmülillahotuziki hurûf oldu visâlinvisâlindir visâlindir eyvallahnesîmî kıldıysa bir kat'i tövbenasûhi tövbesi tübtü ilallah
---Nesimi---

Dil bina-yı kibriyadır
Yıkma gönlün kimsenin
Mülk-ü Hak, daru’l-bekadır
Yıkma gönlün kimsenin

Hak Rasulullah buyurmuş
Arş-ı rahmettir gönül
Belki Sidretü’l-Münteha’dır
Yıkma gönlün kimsenin

Müminin kalbine Allah için
İzzetle hürmet et
“Gâbe kavseyni ev ednâ”dır
Yıkma gönlün kimsenin

Kalb-i mümin beyt-i Hak’tır
Hacc-ı ekber ondadır
Cilvegâh-ı enbiyadır
Yıkma gönlün kimsenin

Ey Nesimî kenz-i vahdet
Hanesidir bu gönül
Secdegâh-ı Mustafa’dır
Yıkma gönlün kimsenin

Kul Nesimi 17 yüzyıl

GÜLDÜR GÜL
Bugün ben şâhımı gördüm, çeşmi cemâli güldür gül
Gül olanın aslı güldür peygamberin nesli gül

Kurusu gül, yaşı güldür, toprağı gül, taşı güldür
Girdim şahın bahçesine, cümlesi aşı güldür gül

Asmasında gül dalları, kovanında gül balları
Ağacında gül hâlleri, servi pınarı güldür gül

Arkı akar çarkı döner, gülden değirmeni döver
Yine gülden gül öğütür, bendi ırmağı güldür gül

Gülden terâzi yaparlar, gül ile gülü tartarlar
Gül alırlar gül satarlar, çarşı pazarı güldür gül

Açıl gel ey gonca gülüm, ağlatma şeydâ bülbülün
Bu inleyen garib dilin, âh-u efgânı güldür gül

Gel hâ gel ha gül Nesîmi, geldi yine gül mevsimi
Bu feryad bülbül sesimi, sesi feryâdı güldür gül.
Nesimî

Çünkü bildin mü’minin kalbinde Beytullah var,
Niçin izzet etmedin ol evde ki Allah var.

Her ne var Âdemde var Âdemden iste Hakk’ı sen,
Olma iblis-i şâki Ademde sırrulah var.

Pes enel hak defterinden al sabk ey zât-ı hak,
Dem be-dem bâtıl tasavvur etme Hakkullah var.

Yılda bir kez hac olursa Kâbe’de ey hâcegân,
Gir gönüller kâbesine nice haccullah var.

Zâhidin dilinde zikri var ise çün lâ ilâhe,
Aşıkı sâdıkların kalbinde illâllah var.

Pehlivandır şol kişi ki nefsini katleyledi,
Hep erenler meclisinde ana eyvallah var.

Kimseye ta’netme ey dil sırrı Hakk’a vakıf ol,
Cümle eşya nur-u haktır sanma gayrullah var.

Kenz-i mahfidir hakikat ey Nesimî ebsem ol,
Sırrını fâş etme bu yolda çok gümrâh var.

Nesimî

Ben yitirdim, ben ararım,yar benimdir kime ne  Gah girerim öz bağıma,gül dererim kime ne  Gah giderim medreseye, ders okurum Hak için  Gah giderim meyhaneye,dem çekerim kime ne  Sofular haram demişler bu aşkın şarabına  Ben doldurur,ben içerim,günah benim kime ne  Ben melamet gömleğini deldim,taktım eğnime  Ar-u namus şişesini taşa çaldım,kime ne  Gah çıkarım gökyüzüne,hükmederim kaf ve kaf  Gah inerim yeryüzüne, yar severim kime ne  Kelp rakip böyle diyormuş'güzel sevmek pek günah'  Ben severim sevdiğimi,günah benim kime ne  Sofular secde ederler mescidin mihrabına  Yar eşiği secdeğahım,yüz sürerim, kime ne  Nesimi'ye sordular ki,yarin ile hoş musun  Hoş olayım olmayayım,o yar benim kime ne

Kul Nesimi