Sevgi ateşine çok yandın gönül
Kanlı gözyaşına bulandın gönül

Derdin türlüsüne uğradın lakin
Döneklik etmedin , dayandın gönül

Ayrılık okuyla bağrın delindi
Bağrının kanına boyandın gönül

O kadar çektin ki aşk işkencesin
Hayatından bile usandın gönül

Seni yaşamaktan bıktıran yarin
Yoluna başını koyandın gönül

Sevildim bir parça olsun diyerek
Çekilmez belaya katlandın gönül

Ruhuna işleyen o gülüşleri
Seven bir yürektendir sandın gönül

Sevmiyorsa bile acıyor dedin
Gösterişe kandın aldandın gönül

Yapma olduğunu o tavırların
Denedin ,anladın, inandın gönül

Artık Tahir gibi hayale düşme
Sanırım oldukça usandın gönül

Tahirül Mevlevi