Ben sanurdum âlem içre bana hiç yâr kalmadı

Ben beni terk eyledim bildim ki ağyâr kalmadı

Cümle eşyada göründüm hâr var gülzar yok
Hep gülistan oldu âlem şimdi hiç hâr kalmadı

Gece gündüz zâr u efgân eyleyüp inlerdi dil
Bilmezem n’oldu kesildi âh ile zâr kalmadı

Gitdi kesret geldi vahdet oldu halvet dost ile
Hep Hak oldu cümle âlem şehr ü bazar kalmadı

Din diyanet adet ü şöhret kamu vardı yele

Ey Niyâzî n’oldu sende kayd-ı dindar kalmadı

Niyâzî Mısri