Sivâdan kalbini pâk et, gönül mir’at-ı Rahman’dır.
Safâdan sineni çâk at, gönül mir’at-ı Rahman ‘dır.

Bu âlem nüsha-i suğra, nedir bil nüsha-i kübrâ?
Çekilmiş tuğrâ-i ğarrâ, gönül mir’at-ı Rahman ‘dır.

Sürersen mâsivallâh, bulursun Hakk-ı billahi.
Talep kıl vech-i lillâhi, gönül mir ‘at-ı Rahman ‘dır.

Gel ey Himmet şikâr eyle, gönülden özge kâr eyle.
Bu sırrı aşikâr eyle, gönülden özge kâr eyle.

Himmet Efendi