Hüsn ü Aşk’tan 

Tarz-ı selefe tekaddüm ettim
Bir başka lügat tekellüm ettim

Ben olmadım ol gürûha pey-rev
Uymuş belî Gencevî’ye Hüsrev

Billah bu özge mâcerâdırSen bakma ki defter-i belâdır

Zannetme ki şöyle böyle bir sözGel sen dahi söyle böyle bir söz

Erbâb-ı sühan tamâm malûm
İşte kalem işte kişver-i Rûm

Gördün mü bu vâdi-i kemîni
Dîvân yolu sanma bu zemîni

Engüşt-i hatâ uzatma öyle
Beş beytine bir nazîre söyle

Az vaktde söyledimse anı
Nâ-puhteliğin değil nişânı

Gördük nice şâhlar gedâlar
Bir anda yapar anı babalar

Gencînede resm-i nev gözettim
Ben açtım o genci ben tükettim

Esrârını Mesnevî‘den aldım
Çaldımsa da mîrî malı çaldım

Fehmetmeğe sen de himmet eyle
Ol gevheri bul da sirkat eyle

Çok görme bu hikmet-i beyânım
Tevfîka havâle eyle cânım

İn dem ki zi şâirî eser nîst
Sultân-ı sühan menem diger nîst 

Şeyh Galib
(1757-1799)